woensdag 14 september 2016

Straks

Straks is te laat
mijn beurt voorbij gegaan
een leven lang gezien
hoe iedereen weet
en ik er steeds net niet bij kan

Straks is ook nu
als ik weer de laatste ben
omdat ik liever achter in de rij
waar ik goed kan overzien
de menigte bekijk

Straks is net niks
een cake die niet gaart
want, pas op!
alvast uit de oven werd gehaald
en laf op de snijplank ligt

Genoeglijk

Zat ik me te ergeren aan
het onkruid in de tuin
vloog er een hommeltje
zo genoeglijk van paardenbloem
naar paardenbloem

dinsdag 6 september 2016

Lucide

Dat willen dansen op mijn eigen graf;
het is een lucide droom
en tevens laatste strohalm

Al het overige is onwezenlijk

Maar pin me er niet op vast

maandag 5 september 2016

Geluid van honger

Bij de buren slaat de klok ieder uur;
een geluid dat haast vlam vat
als ik in de kolkende uren wakker lig
tussen het stof en de muren

IJle lucht kruipt door de kieren van het raam
en spint zachtjes als ik mijn hand uitsteek
maar geluid van honger dwingt mijn benen
de trap af op zoek naar iets

dat het knagende gat tijdelijk opvult
Met een beker vang ik de druppels
die de kraan nog lekt, een laagje
is voor nu genoeg, genoeg, genoeg!

In de nacht schijnt het keukenlicht
zo anders dan op de donkere avond
die mij soms overvalt
als zachte nougat, zoet maar zwaar

vrijdag 2 september 2016

Luchtbel

De luchtbel waarin ik leef;
de valse tijd die telkens
het moment met schaduw bedekt,
dit tussenin is vogelvrij
en het heft zich telkens op
als ik mijn schouders erover ophaal

O, laat mij leven 
in mijn  eigen tijd