maandag 21 maart 2016

Meidoorn

Het veld waarover ik uitkijk,
eens onbegaanbaar en verlaten,
daar bloeit nu de meidoorn.

Het was de wind die toen eens zei:
kijk voorbij distels en doornen,
vergis je niet in de seizoenen!

Nu wacht ik tot de vruchten rijp zijn
en zit ik hier geknield;
geweten nog gewetenloos.

En voorbij vliegen de jaren
maar waar ik ook plaatsneem
daar neemt de grond mij op.