vrijdag 25 maart 2016

Hemelsbreed beschouwd

Die gretigheid in mij om het leven aan te gaan
heeft niets te maken met strijdlust.
Het is meer een bezieling; zoals de dooi in het voorjaar
alle stromen weer op gang brengt.

En het is de bezieling zelf die mij maant te kijken,
maar niet verder kijken dan mijn ogen zien.
Nee, steeds alleen maar zien, een vormloos schouwen hemelsbreed,
als een wolkje zonder naam en gezicht
maar met een levendigheid die vruchteloos is en toch alle kiemen al in zich draagt.
Alleen het gevoel van zin en zinvol zelf is al genoeg
om er te willen zijn, helemaal te zijn.