dinsdag 29 maart 2016

Hartenkoning

Je droeg een overhemd
met ruiten op de rug
en toen ik je vroeg waar
je harten waren gebleven
sprong je op en verdween vlug

Maar niet door het raam
nee, tussen een kier van de vloer
terwijl ik knipperde met mijn ogen

draaide jij mij een loer
En ik stampte met mijn voeten
en de vloer brak open
nochtans kwam jij er niet tussenuit gekropen

Toen sprong ik je maar achterna
de diepe diepte in
maar rouwen heeft daar geen zin

Nu breng ik zoekend mijn dagen door
naar mijn hartenkoning die ik daar verloor