dinsdag 29 maart 2016

Hartenkoning

Je droeg een overhemd
met ruiten op de rug
en toen ik je vroeg waar
je harten waren gebleven
sprong je op en verdween vlug

Maar niet door het raam
nee, tussen een kier van de vloer
terwijl ik knipperde met mijn ogen

draaide jij mij een loer
En ik stampte met mijn voeten
en de vloer brak open
nochtans kwam jij er niet tussenuit gekropen

Toen sprong ik je maar achterna
de diepe diepte in
maar rouwen heeft daar geen zin

Nu breng ik zoekend mijn dagen door
naar mijn hartenkoning die ik daar verloor

vrijdag 25 maart 2016

Hemelsbreed beschouwd

Die gretigheid in mij om het leven aan te gaan
heeft niets te maken met strijdlust.
Het is meer een bezieling; zoals de dooi in het voorjaar
alle stromen weer op gang brengt.

En het is de bezieling zelf die mij maant te kijken,
maar niet verder kijken dan mijn ogen zien.
Nee, steeds alleen maar zien, een vormloos schouwen hemelsbreed,
als een wolkje zonder naam en gezicht
maar met een levendigheid die vruchteloos is en toch alle kiemen al in zich draagt.
Alleen het gevoel van zin en zinvol zelf is al genoeg
om er te willen zijn, helemaal te zijn.

maandag 21 maart 2016

Meidoorn

Het veld waarover ik uitkijk,
eens onbegaanbaar en verlaten,
daar bloeit nu de meidoorn.

Het was de wind die toen eens zei:
kijk voorbij distels en doornen,
vergis je niet in de seizoenen!

Nu wacht ik tot de vruchten rijp zijn
en zit ik hier geknield;
geweten nog gewetenloos.

En voorbij vliegen de jaren
maar waar ik ook plaatsneem
daar neemt de grond mij op.

woensdag 16 maart 2016

Benijdenswaardig

Ik benijd jou omdat jij nooit

last hebt van keuzestress

voor het schap met shampoo.


Ik benijd jou omdat jij nooit

in onzekerheid verkeert

welke type haar jij hebt.


Ik benijd jou omdat jij nooit stil blijft staan

bij de zakken met 'holle paaseieren'

alsof het om een raadsel gaat.


Ik benijd jou omdat jij wel het antwoord

weet op de vraag 'wilt u een klantenkaart'

als de kassière gratis producten in je handen stopt.


maandag 14 maart 2016

Een treurwilg


Wat is er mis met een treurwilg?
Waar ik wonen wil zal de treurwilg mijn baken zijn.
De gure wind op de vlakte, de ondiepe slootjes die het grasland in stukken breken of de kleurige bollenvelden gaan al gauw vervelen. Maar met een treurwilg aan de rand van de vijver wordt de dag zo sereen uiteengezet.
Onverschillig treurend neemt hij zijn plaats in. Zonder kabaal maar wel met elan.
In zijn schaduw kun je verdwijnen, in zijn onwetendheid verdwalen en aan zijn schoonheid de seizoenen afmeten.
Weten wat treuren is, dat heb ik van deze boom geleerd. En toch heeft geen storm hem ooit van zijn stuk gebracht.

Maar in de stad wordt hij te gemakkelijk beknot. Op een afgebakend stukje grond neemt hij al snel te veel ruimte in.
O, wilg, huil met mij, bevrijd mij van de kaders van stadse tuinen!
In mijn hof van Eden mag jij Koning zijn.
En ik zal rusten onder jouw bladerdak.

donderdag 10 maart 2016

Interpunctie in de middag

Schrijven over koektrommels kan bijster interessant zijn, maar waar wat me eigenlijk dwars zat, voordat ik me liet afleiden door mijn noodvoorraad snoepjes, of eigenlijk nog steeds een punt van discussie is in mijn gloeiende bovenkamer, is hoe om te gaan met interpunctie. Kan ik mij enige vrijheid permitteren of zou het de leesbaarheid ten goede komen als ik bepaalde regels hierover opvolg.
Nou, gelukkig gaat dit stukje niet over deze vraag en het mogelijke antwoord maar over hoe gedachten alle kanten gaan. Ja, oké, ik was echt aan het peinzen over interpunctiegebruik maar dacht al snel hoe sneu het eigenlijk is, voor mezelf hè, voor de goede orde, dat ik geen enkele opleiding heb afgerond en op de middelbare school ook meestal totaal niet zat op te letten. Dat er op het gebied van schrijven; grammatica, spelling, stijlgebruik, interpunctie, en echt noem maar op, een hele wereld aan mij voorbij is gegaan zonder dat ik het in de gaten had. Zo jammer, hierdoor verkeer ik permanent in de onzekerheid of mijn schrijfsels taalkundig gezien wel juist zijn. Mocht je me nu al niet meer volgen; dit was een gedachte, verder totaal irrelevant. Maar zo stapte ik vervolgens verder op het volgende wolkje: 'och, gelukkig heb ik mijn trommeltje met snoep bijgevuld'. Nee, dat ik me soms een mislukkeling voel en verkeer in beklemmende onzekerheid, dat schuiven we snel terzijde. Mijn snoeptrommeltje is tenminste goed gevuld.
Overigens ben ik me er terdege van bewust dat bijna geen mens mijn schrijfsels die ik hier achterlaat ooit leest. Waarschijnlijk zijn deze lege zinnen dan ook slechts vulling voor de pagina. Net zoals de snoepjes uit het blik slechts ter opvulling zijn van een gevoel van onbehagen in mezelf.
Maar iedere inhoud kan op elk moment immers weer verplaatst worden naar de prullenbak. Ja, laat ik daar eens wat mee experimenteren.
En even terzijde: eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik wel degelijk schrijf voor een publiek. Wel lekker veilig zo.

Snoeptrommel

Het trommeltje met noodvoorraad snoep is nog maar net leeg of ik heb het snel weer gevuld. Geen idee eigenlijk waarom het een 'noodvoorraad' heet. Het is de enige trommel die ik in deze kleine ruimte bezit. Ik kan er mee doen of laten wat ik maar wil.
Misschien het gevoel hè, het gevoel dat ik tenminste nog wat lekkers heb op een plek waar in principe verder niemand komt. Mijn hutje op de hei waar nog wat lekkers verstopt ligt. Het idee 'noodvoorraad snoep' is eigenlijk meer dan genoeg.
Stom van me dat ik mijn kinderen deelgenoot heb gemaakt van mijn heimelijke genoegens. Nu komen ze me te pas en te onpas opzoeken met die stoute blik in hun ogen die me veel te bekend voorkomt. Dat ze ergens trek in hebben. Ergens stiekem trek in hebben. Begripvol haal ik dan de deksel van het rood-roze geval.
Nu zit het tot de rand toe gevuld met 'roze biggen snuitjes', een Smarties-Sharing-Block, Star Wars-Milk-Mini's en Maoam fruitgoms. Goh, wat een statement.
Misschien kan ik een winkeltje beginnen!

woensdag 9 maart 2016

Juich

Juich om je triestheid
en je zatte kop
Juich om je nachten
waarin alles helder is
Juich om je inzichten
waar je net niet bij kan

Of juich om het juichen
en sluit het lijden in
Neem het tot je
en weet dat het goed is

En hang je eigen slingers op

maandag 7 maart 2016

Liedjes op Youtube

Kijken en luisteren op YouTube. Een kleine selectie uit het assortiment.