maandag 15 februari 2016

Met de ogen dicht

Bij wijze van spreken

onthef ik mezelf van de plicht tot liefhebben.

In een haast stoïcijns vacuüm van onthecht-zijn

zal ik verblijven totdat me duidelijk is geworden

wat het betekent om te leven met de ogen dicht.


De wind woei zandkorrels in mijn ogen,

een voor een heb ik ze eruit gehaald

en nog kan ik niet zien waar of de wind 

vandaan kwam.