zondag 27 april 2014

Ontdekkingsreis

Zoals een hart klopt en alle wijsheid in zich draagt, zo moet ik sterk zijn en vertrouwen op die levenskracht. Één worden met het ritme van mijn hart, synchroon met het leven waarvoor ik in de wieg ben gelegd. Dan gaat alles vanzelf.
Het grote mysterie; de wolk van niet-weten waarin alle vraagstukken vanzelf oplossen, en plaats maken voor een diep gevoel van rust en vrede, daar zijn wij allen één. Dat wat je niet kunt bevatten, maar blindelings kunt vertrouwen, dat is de bron van geluk. Ik dompel onder en verdwijn erin. Alle grenzen vervagen, de werkelijkheid lijkt zijn vat op mij te verliezen en in de plaats daarvan een gelijkmoedigheid die ik me niet kan toe-eigenen maar welke wel zeer authentiek aanvoelt.

Ik schrijf het op omdat ik weet dat ik het nu nooit meer vergeet. Wat er eigenlijk altijd al was, maar waar ik steeds weer blind voor was, toont zich in alle toonaarden. Soms heel subtiel maar altijd herkenbaar als de waarheid. Die waarheid als leidraad nemen, dan valt het leven je toe in alle eenvoud.  Ja, dan kan ik lichtvoetig en speels het leven tegemoet treden. De rust om te kijken wat er voor me ligt, dat is een grote rijkdom! Maar ook de zin om op mijn tocht te ont-dekken wat eerst onzichtbaar was. Het is ontzettend geinig om een ont-dekkingsreiziger te zijn! Een groot experiment dit leven in uitvoering! En dat ik niet meer vergeet te ontspannen tijdens deze voorstelling...