zaterdag 14 september 2013

Tango in de keuken

Er is hier sprake van een kleine generatiekloof. Ik zit in de keuken, op een krukje, aan mijn laptoptafeltje en ik luister naar een geweldige LP over een stel lullige auto speakertjes. Het betreft hier het meesterwerk van Fleetwood Mac: Tango in the Night. Hoe ben ik in godsnaam terechtgekomen in de keuken, zittend voor de koelkast en luisterend naar muzikale perfectie op vinyl? Op een gewone regenachtige zaterdagmorgen.

Toen ik terug kwam van boodschappen doen, verwelkomde het oergezellige 'Waaghals-whatever-zingertjes' kinderkoor mij met 'Hoor wie klopt daar kinderen'. Oh nee, dacht ik, is het weer zover! Ja hoor, medio september is het blijkbaar reeds tijd om de sinterklaasplaten uit de kast te halen. In de huiskamer twee zeer tevreden kindertjes. Toen de plaat eindelijk was afgelopen, heb ik de kinderen op hun hart gedrukt dat ik zo'n tweede zeurend kinderkoor niet zou overleven. En gedreigd anders vals en hard mee te gaan zingen. Gelukkig gingen ze op zoek naar een andere plaat. Zij zoeken tussen stapels oude en muffe platen.'Hé, een onbewoond eiland!' riep de oudste. Ja, met een beetje fantasie zou je dat er voor aan kunnen zien. Ik verklapte natuurlijk niet dat het een LP van Fleetwood Mac betrof. En dus niet een LP van Kinderen voor Kinderen. Jammer! Twee enigszins ontgoochelde kinderen in de huiskamer toen ze een half liedje hadden aangehoord. Mijn zoon stevende de trap op, op zoek naar zijn draagbare cd speler en naar een 'fatsoenlijke' cd.

In de huiskamer klinken nu de schattige klanken van K3 uit de speakers van de draagbare cd speler. Mijn zoon loopt en danst er rond als een breakdancer, en ik zit hier te luisteren naar een stoffige plaat in een vergeelde hoes. Met mijn slippers aan, en tussen de koelkast en het aanrecht in. Helemaal goed!
Toch jammer. In mijn tijd stonden we heel hard met mijn moeder mee te dansen als ze deze plaat opzette. Vandaag zit dat er in ieder geval niet in. Maar zo is het ook leuk.