donderdag 19 september 2013

Pure liefhebberij

Is die CD nou nog niet klaar? Stop toch eens met poetsen en schaven, straks dood je de ziel van de liedjes nog en heb je een slappe gepolijste versie van wat het ooit was.
Nee! Luister! Een CD opnemen is echt vakmanschap. Wij gaan echt voor het hoogst haalbare. En het interesseert ons geen bal of het wat oplevert. Waar het om gaat is de toewijding voor dat wat we doen. Eruit halen wat erin zit. Maximaal rendement! En niet uit winstoogmerk, nee man, uit liefhebberij. Vooral liefde voor het hele proces. Van inspiratie, flarden tekst en melodie├źn, naar het maken van een grove schets, het doordringen tot de essentie van wat het liedje in potentie in zich heeft, en het uiteindelijk poetsen van de ruwe diamant. In dat hele proces kun je ergens vaststellen dat het genoeg is en stoppen. Blij zijn met wat je hebt. Maar er is meer te halen! Als je dat weet, dan ga je door! Helemaal perfect wordt het nooit. En dat is ook niet ons streven, maar het mag net dat beetje meer krijgen. Dat niet alleen wij in de studio WAUW roepen, en tot tranen geroerd zijn, maar meer mensen. Totdat meer en meer mensen horen wat wij horen. Dat is toch zo machtig mooi, om dat te doen!
Maar wat heb je eraan?
Levert dat nog wat op?
Ik zal op deze  vraag weer een antwoord geven: het is totaal irrelevant of het iets oplevert. In het doen schuilt de rijkdom. Wij doen dit omdat we dit doen. Zo komt het leven aan ons voorbij. Ach, ik heb het over wij omdat ik ermee wil refereren aan de prachtige en intense samenwerking. Maar ik heb het in feite over mijn persoonlijke leven.
Nee, ik heb geen betaalde baan, als je het vanuit sociaal en maatschappelijk perspectief bekijkt. Ik schrijf en zing liedjes en gedichten. Vraag me niet waarom. Zo komt dat aan mij voorbij. Zo stroomt het leven door mij heen. Aan mij wordt die kracht gegeven om me daarmee bezig te houden. En verder niets.