zondag 17 februari 2013

Haiku 2- een golf van inspiratie



Staren door het raam
waar niets valt te bekijken,
van binnen zo leeg

De onzekerheid
voor mij geen loden last; echt,
alles gaat voorbij

Waar ik niet zijn kan
daar drijft geen wolk ooit voorbij
in een land van niets

In een golf komt hier
een stroom van woorden voorbij
op zoek naar een pen

Hebzuchtig reikend
rondjes lopen om jouw hart,
doof voor de stilte

Waar er ruimte is
-in de kern vanzelfsprekend-
ontkiemen zaadjes

Dat wat je vasthoudt,
zelfs al ben je licht bepakt,
wordt op den duur zwaar

Los van het dromen
de herfst nu achterlatend
vleugels in de wind

‘Uw advies, meneer?
in het woord zelf zit al iets
wat het smerig maakt’

Een tegelpatroon
door onkruid onderbroken
waar een pad ontstaat

Voetstappen volgen
zandkorrels in tinten geel
water af en aan

En in zijn eenvoud
is het niets anders dan dat
het zijn weg wel vindt

Een meester toont zijn
prenatale levenswerk
voorlopig postuum

Een gebaar van troost
welk meer dan woorden omvat
en zoet van zichzelf

Gemorste pinda
die de Gaai gulzig doorslikt
voor hem een feestmaal

Mise-en-scène:
een horizon, regenboog
weids het groene gras

Het woord liefde, lief
wat jij op je lippen neemt
wat brengt het ons nu?

Grootsheid en waanzin
voor wie echt durft te leven
is het dichterbij

Hierboven een greep uit de haiku die ik dit jaar in een bundel zal gaan uitgeven. Ik wacht nog even tot ik een honderdtal van de beste haiku, die via mijn pen kwamen, heb verzameld. Op dit moment staat de teller op 78. Tot die tijd kan ik alle haiku ook nog eens rustig doornemen en perfectioneren. En me verder specialiseren in het aandachtig kijken naar de dingen die voorbij komen.