zaterdag 8 december 2012

Volkomen totaal


Alleen gaan. Mijn naam vergeten. Alle zakken legen en niets meer dragen. Geen verwachtingen meer maar gewoon het leven zijn. Zelfs de drang om iets te creĆ«ren laten vallen. Nergens meer aan hechten. Gewoon maar doen. Zonder rede. Zonder zin. Blijmoedig en liefdevol in het leven staan. Stapje voor stapje verder zonder ooit een afstand af te leggen. De eenheid van zaken zien. Alles is perfect en alles is compleet. Niets meer aan toe te voegen. Kijken vanaf een afstand, totdat zelfs dat is verdwenen. Volmaakt gelukkig omdat ik altijd al daar was waar ik wil zijn. Weer onschuldig worden, als het kind, en dan tot stof vergaan.  Er is niets. En niets is alles wat er is. Alles is totaal. Totaal.