dinsdag 3 april 2012

Vrij van ambitie

Zaterdag keek ik een documentaire over een schrijver die vertelde dat er in hem een groot schrijver schuilde maar dat die er niet uitkwam omdat hij zo ambitieloos was. Telkens als hij ging zitten om een verhaal te schrijven kwam hij niet verder dan een a4tje. Geen zitvlees en de drang om hout te hakken, dreef hem altijd weer naar buiten. Och, wat een feest van herkenning. De drang om naar buiten te gaan die heb ik ook. Iedereen heeft die waarschijnlijk wel. Maar die van mij is zo sterk dat ik gewoonweg wil gaan als ik zin heb om naar buiten te gaan. Met mooi weer heb ik daarom ook geen zin om te werken. Dan wil ik vrij zijn en de wind in mijn haren voelen. Wat werken betreft kun je wel stellen dat ik ook vrij ben van enige ambitie. Toen ik ooit een studiekeuze moest maken, kwam ik er al gauw achter dat ik eigenlijk niets echt leuk vond. Ik zocht een studie die totaal was. Het hele leven besloeg. Antwoorden kon geven op dringende vragen. Ik kon me niet voorstellen dat er een studie of baan zou bestaan die de hele lading zou dekken. Ook al wist ik niet wat die lading dan was. Ha, ik wilde eenvoudigweg schrijven over alles wat ik zag en waarover ik nadacht. En zingen en liedjes maken. Maar omdat ik toch moest kiezen (en voornamelijk van mezelf) koos ik maar voor de eerste de beste studie. In de wetenschap dat het dan toch niet uitmaakte. Als niets me echt boeide kon ik net zo goed maar iets gaan doen, om het even wat. Dit bleek niet te werken. Drie onafgemaakte studies en een burn out later, doe ik nog steeds wat ik graag doe. Ik kijk naar het leven en schrijf of zing erover. En als de zon schijnt, ben ik de deur uit.
Maar daar kun je toch je geld niet mee verdienen? Ach, dat zie ik dan wel weer.