maandag 2 april 2012

Onvolkomen volmaakt

Voetje voor voetje schuif ik naar voren. Nauwelijks hoorbaar beweeg ik me naar het midden. Heel sierlijk en sereen, naakt en compleet Mijn voeten die de grond aftasten zonder het contact met de aarde te verbreken, mijn benen die me dragen en mijn romp rechtop. Als  een rots sta ik, loop ik, of nee, dans ik door het leven, aangetrokken door het centrum van het bestaan.Halverwege draai ik mij nog eenmaal vol ontzag om. Het is goed geweest! Geen stap die ik ooit heb gezet is misplaatst geweest. En nu doorgaan. Voetje voor voetje.
Er is geen korte, snelle of sluiproute, geen tussen of middenweg. Er is alleen maar de weg die voor mij ligt, en niet verder dan het zicht reikt. Even onbelangrijk is het om me bezig te houden met het hoe en waarom. Met wel of geen inkomen, zinvol of zinloos, gezond of ongezond, rein of onrein, goed of kwaad. Vooruit zo die gaat! En anders is het niet. Iedere vogel zingt zoals het gebekt is.
Ik ben op weg. En iedere stap die ik zet, ben jij in mijn gedachten. Daar kan ik kort of lang over zijn, een etiket op plakken of als iets onjuist beschouwen. Ook kan ik het aanschouwelijk maken. Maar daar stop ik mee. Ik ben gewoonweg blij dat jij er bent. Ja, alles is goed. Precies goed, compleet en volledig.
In al mijn onvolkomenheden ben ik volkomen volmaakt. Gek wijf dat ik ben!