maandag 12 maart 2012

Ode aan het Grote Niets

Vanmorgen na mijn derde kopje koffie, kwam dit curieuze liedje voorbij. De tekst heb ik gevangen en vol van verbazing en met plezier opgeschreven:

Het wiel van overvloed
Draait steeds maar door
En wat ik eens bezat
Komt ooit in een afvalvat
Het vervalt, het ontbindt
Even vluchtig als de wind
Maar wat altijd blijft
Is niets

Het zwaard van Damocles
Hangt boven ieders hoofd
En wat je vreugde geeft
Is dat wat je nastreeft
Maar het vervalt, het ontbindt
Even vluchtig als de wind
Maar wat altijd blijft
Is niets

Wees zo blij als een kind
Met je haren in de wind
Voel je vrij
Voel je blij
Prent in je kop
Niets is nooit op

De dag en de nacht
Zorgen voor alle levenskracht
In elke steen die je vindt
Zit ook het zuchten van de wind
Houd niets vast, laat het los
Dompel onder in de kosmos
Wat altijd blijft
Is niets

De zon en de maan
Kunnen niet zonder elkaar bestaan
En elke rimpeling
Is het beging van een bundeling
Maar in een tijdloos bestaan
Komt nergens een einde aan
Wat altijd blijft
Is niets

Wees zo blij als een kind
Met je haren in de wind
Voel je vrij
Voel je blij
Prent in je kop
Niets is nooit op

NB: Ik denk dat het een ode aan de Grote Nietsheid is. Aan de melodie wordt nog gesleuteld.