dinsdag 11 oktober 2011

Weer gevonden

Vanmorgen liep ik in de supermarkt langs alle schappen. Ik zocht iets, maar kon het niet vinden. En eigenlijk wist ik ook niet wàt ik dan aan het zoeken was. Eenmaal thuis heb ik alle boodschappen gecontroleerd maar er was niets wat ik over het hoofd had gezien.
Vanmiddag viel mijn blik plotseling op een verzameling huis-aan-huisbladen, en met een haast die mij vreemd was heb ik alle bladen zorgvuldig doorgespit. Hiermee was ik na een paar minuten al klaar en met een duidelijk gevoel van teleurstelling heb ik de krantjes vlug weer in de papierbak gegooid. Weer dat kattenbelletje. Dat ik iets over het hoofd zag. Ik zocht iets, maar wist niet wat. Of ik was iets kwijt maar wist niet wat.
Maar misschien was het iets anders. Ik zocht iets om een leegte in mezelf te vullen. Het is iets wat in geen supermarkt te koop is. In de kranten ook geen bericht over een wondermiddel om mijn hart te smeren. En ik vrees dat hoe meer ik ook had gezocht, hoe verder ik verwijderd was geraakt van datgene wat ik kennelijk kwijt was. Of datgene wat ik miste.
Maar vanavond heb ik het eindelijk gevonden! Zomaar. Ik was het eigenlijk al bijna vergeten. Het begon me langzaam te dagen toen ik een moment gewoon wat zat te zitten. Ik zat op de bank en staarde wat voor me uit.
'Hé, jij hier', grapte ik tegen mezelf.
'Wijntje?'
'Ja, lekker!'. grapte ik verder.
En we hebben een glas wijn gedronken. Ik en mezelf. Met kaarslicht erbij en een gezellig muziekje op de achtergrond. Na afloop voelde ik me weer zo tevreden, kalm en heel. Heel gewoon. En heel aangenaam. Het gevoel dat ik er mag zijn. Dat ik oké ben.
Ik hoop dat we elkaar weer vaker zullen ontmoeten.

(Herschreven fragment 13-03-2010)