maandag 3 oktober 2011

Een dag voor in een lijstje

Gisteren was echt weer eens een dag met een gouden rand er omheen. Na ons late familie ontbijt op bed, trokken de kinderen de tuin in. De een in zijn pyjama en de ander in haar vieze kleren van de dag ervoor. De temperatuur was zomers, maar de lage oktober zon zorgde voor flink wat welkome schaduw in de tuin. Al snel waren de kinderen de tuin niet meer uit te slaan, waardoor onze zondagse wandelplannen plaats maakten voor een lui dagje loungen in de achtertuin. Rondom de pruimenboom werd van oude lakens, dekens en kussens een prachtige hut gemaakt. Het tuinmeubilair vormde het decor van een kasteel, waarin mijn jongste zijn intrek nam. Aanvankelijk was ik allerlei klusjes aan het bedenken die ik zou kunnen doen terwijl de kinderen zich vermaakten in hun hutten en fantasiewereld. De ramen lappen? Ja, goed idee! Die zijn ook al een jaar niet meer schoongemaakt. De tuin maar weer eens omspitten hier en daar? Ook niet verkeerd, er woekert nog steeds veel onkruid. Uiteindelijk heb ik me gedragen alsof ik op vakantie was en helemaal niets gedaan. Helemaal niets!
Nou ja, wel de kinderen geholpen bij het onderhoud van hun hut, drinken uitgedeeld aan vermoeide ridders, fruit gesneden voor hongerige piraten, verf en kwasten klaargelegd op een campingtafeltje in de tuin voor mijn kleine Picasso en Mondriaan, een tienkamp gehouden in de voortuin, appels uit de appelboom geplukt voor een appeltaart, een rondedansje gemaakt uit dank voor de fraaie appeloogst van dit jaar, een paar handstanden tegen de muur gemaakt en heel veel geluksmomenten beleefd op mijn krukje in de zon. En dit alles gewoon in mijn achtertuin! Momenten van geluk waar ik, ingegeven door een enorme innerlijke onrust, vaak het huis voor verlaat. Dromen over enorme huizen aan zee, hebben mij vele malen op het strand doen belanden. Als een soort substituut voor dat ene huis dat mij werkelijk gelukkig zou kunnen maken, ben ik twee seizoenen op een camping vlakbij de zee neergestreken. Om mij rustig en kalm te voelen. Verbonden met het leven, maar vooral heel vrij. Vrijheid is iets heel belangrijks. Het gevoel dat ik de ruimte hebt om mijn leven in te delen zoals goed voelt, en daarvoor ieder moment van de dag zelf kan kiezen, dat is een gevoel van vrijheid. En alles op mijn tempo! Het ritme volgen van mijn eigen hart, en de seizoenen van mijn eigen leven. Ook ik wil vaak alles, en nog veel meer dan er mogelijk is. Maar als ik goed kijk, is alles binnen handbereik. Op mijn eigen wijze. Mijn eigenwijze manier. Het zou zo fijn zijn als ik durf te vertrouwen op de wijsheid dat alles wat je nodig hebt er simpelweg al is. En anders binnenkort wel op je pad verschijnt. Een vrij leven, leven in de vrijheid om te kiezen, daar ben ik voor in de wieg gelegd!
De zee bevindt zich in mijn achtertuin, het bos in mijn voortuin, en mijn huis is groot genoeg voor al mijn idee├źn. Misschien moet ik elke dag maar in een gouden lijstje doen.