maandag 29 augustus 2011

Kakkies

Kinderen hebben geen voetjes maar kakkies. En als die voetjes klam en zweterig aanvoelen noem je het zweetkakkies. Voor mij is deze aanduiding voor voet de normaalste zaak van de wereld. 'Haal jij die kakken eens van de bank' of 'wat een lekkere blote kakkies' (als het een babietje betreft), is in mijn gezin heel normaal taalgebruik. Ik had me eigenlijk nooit gerealiseerd dat er mensen zijn die nog nooit van dit woord hebben gehoord. Gek eigenlijk hoe dit woord bij mijn familie hoort. Het is een grappig maar ook een ondeugend woord. Ik gebruik het bijvoorbeeld als ik met mijn kinderen speel. Als ik met ze stoei en ze plaag dat ik hun kakkies ga opeten. 'Bah, wat een vieze zweetvoeten heb jij' of 'Oh, wat een vieze zweetkakkies' maakt denkt ik een wereld van verschil. Om het laatste moeten we altijd heel hard lachen waardoor de eigenaar van die zweetvoeten zich ineens heel bijzonder voelt. Vandaag vroeg ik me ineens af waar dit eigenaardige woord vandaan komt. En hoe komt dit in mijn familie? Via google kom ik er snel achter dat het een leenwoord uit het Maleis is. Grappig! Er zijn wel meer van zulke woorden in mijn familie. Ik denk dat ik mijn moeder maar eens ga vragen hoe het met haar blote kakkies gaat.