maandag 21 juni 2010

De drang

Hoe je een miljoen kunt verdienen door met werken te stoppen. Mijn partner leest er een boek over. Ik heb al jarenlang geen betaalde baan meer dus mijn nieuwsgierigheid is enigszins geprikkeld. Natuurlijk betreft het hier het zoveelste boek die goudmijnen belooft maar de enige die er rijk van wordt is de schrijver van het boek zelf. En toch. Het principe is weer simpel; maak iets wat heel veel mensen willen hebben en verkoop het voor een gemiddelde prijs. Geen gat in de markt proberen aan te boren maar iets aanbieden wat velen aanspreekt. Een boek over afvallen bijvoorbeeld.
Ik ben bang dat ik geen boeken kan schrijven die velen zullen aanspreken. Ik ben ook niet met werken gestopt omdat ik een miljoen wilde verdienen. De aandrang om liedjes te schrijven was gewoon zo groot dat ik bijna ontplofte als ik het niet deed. Ik barstte bijna uit mijn vel van alle creatieve energie die geen ruimte kreeg. En ik weet nu hoe dat letterlijk voelt. Sinds mijn galblaas is verwijderd denk ik iedere dag wel even na over hoe belangrijk het is dat je doet wat het leven van je vraagt. Dat hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn. Iedereen is ergens voor in de wieg gelegd en iedereen heeft een missie. Soms lijkt dat een mission impossible, maar als je er niet tegen vecht maar gewoon meegaat op de golven van het leven, dan valt dat best mee, kan ik nu eindelijk en met een gerust hart zeggen.
Over dit onderwerp zijn wel duizenden hulpboeken geschreven bedenk ik me nu. Misschien heb ik er zelf ook wel een paar in de kast staan (over NLP, leven in het NU en nog meer bla bla over dat geluk in jezelf zit). En toch heeft geen enkel boek of coach mij echt kunnen helpen tijdens mijn innerlijke worsteling. Ik ben in het diepe gesprongen, kopje onder gegaan, meegesleurd, weer boven water gekomen en uiteindelijk in rustiger vaarwater beland. Maar de drang blijft. Om goed te doen, om iets te maken voor mezelf en wereld. Om de liedjes die geheel spontaan in mij naar boven komen een plekje te geven, een bestemming, een thuis. De drang om te geven en het leven te omhelzen. Om mezelf te helen en de wereld mooier te maken. Zo af en toe voel ik nog dat ik aan het zwemmen ben maar tegenwoordig voel ik wel grond onder mijn voeten als ik even bang ben om te verdrinken. Dan stap ik uit het water, ga aan de kant zitten en laat de zon me drogen. Dan kijk ik. Ik kijk en dan is het weer goed. Daarna spring ik weer in het water. Op mijn rug laat ik me voortdrijven. Ja, de drang is mijn motor. Niet de drang om een miljoen te verdienen. Slechts de drang om er te zijn, om lief te hebben, te geven en te ontvangen. Misschien kan ik er toch een boek over schrijven. Het zoveelste. Voor allen die zoeken naar een speld in een hooiberg. Zoeken naar iets wat er al is en wat je in essentie al weet.
Hee! Er borrelt een liedje in me op!