zaterdag 26 juni 2010

Hoog tijd

De afgelopen drie maanden heb ik mijn Duits (ongevraagd) enorm kunnen ophalen. Ik heb ettelijke malen de zilte zeelucht ingeademd, de zee keer op keer van gedaante zien veranderen en de wolkon allerlei vormen zien aannemen. Hoe het strand van Petten eruit ziet met of zonder wind, de hazen die zichg schuilhouden in het duingras, de eenden die om brood komen bietsen en de spreeuwen die vrolijk om de caravans heen kwetteren; ik kan het allemaal wel uittekenen onderhand. De weg van Alkmaar naar De Dijk Te Kijk fiets ik fluitend en desnoods met mijn ogen dicht. Ja, het is goed zo!
Joepie, het voorseizoen is ten einde gekomen! Ik trek me terug en maak plaats voor alle zomergasten die ongetwijfeld staan te popelen om nog meer kuilen te graven op het prachtige strand van Petten. Die nog het geduld kunnen opbrengen om in de rij te staan voor friet, het toilet, het tandenpoetsen op de camping, en nog een oor hebben voor oppervlakkige prietpraat over het weer of de vakantieduur.
Ik zal je eerlijk bekennen dat ik de geur van chemische toiletjes die op karretjes over het campingterrein worden voortgetrokken door mannetjes met ontblote bovenlijven en met tennisschoenen aan niet zal missen. De campinggast die zijn 'gazon' rondom zijn caravan maait met een elektrische maaier evenmin. En de gasten die onverstoorbaar in het Duits tegen me aanlullen terwijl ik toch duidelijk een 'laat-mij-mijn-gang-gaan-hoofd' heb, kunnen me ook even gestolen worden.
Maar de fietsroute Alkmaar- Petten langs het kanaal waat het altijd waait, onze eend Julia, de haas Haasje Repje, het geluid van de branding, de dijk die ons nog steeds ruimhartig bescherming biedt en de zee die dagelijks van kleur verandert...die zal ik voor een week of acht intens missen.
Maar ach, mijn tuin met al haar bloemenpracht en warme zomerse avonden lonken. Lekker zitten in de schaduw van de pruimenboom met in mijn hand een glas zelfgemaakte ijsthee. Ha, het is heerlijk om weer thuis te zijn! Hoog tijd om nieuwe plannen te smeden!

maandag 21 juni 2010

Laat mij

Voor wie nieuwsgierig is naar mijn liedjes. Hieronder een link naar een liedje die ik binnenkort uit ga geven. Straks op youtube te zien met videoclip.

Muziek: Martijn Min, Rudolf van der Werve
opgenomen in Studio Mumvantijd

http://www.mumvantijd.com/mp3/laat%20mij.mp3


Als de link niet werkt: even knippen en plakken in je browser!

De drang 2

Even een kleine rectificatie: "En toch heeft geen enkel boek of coach mij echt kunnen helpen tijdens mijn innerlijke worsteling."
Natuurlijk voorziet het leven in alles. Zo ben ik op cruciale momenten de juiste personen tegengekomen. Geen God of Goeroe maar echte mensen die mij steeds weer een klein duwtje in de rug gaven en me een eindje op weg hielpen. Eenmaal ben ik door een goede vriend uit het water getild. Ik stond met mijn enkels in het water en was bang dat ik door de zee meegesleurd zou worden. Hij droeg me naar de kant, zette me weer op mijn voeten, pakte mijn hand en liet me daarna de schoonheid van het leven zien. Het beeld wat ik hier schets, is een fragment uit een droom. Maar in het echt is het ook, zij het niet letterlijk, zo gegaan. Ik ben die vriend er nog steeds intens dankbaar voor.
Ach, lees gerust een boek als je je daar goed bij voelt. Over hoe je een miljoen kunt verdienen,voor mijn part. Maar sta vooral open. Voor het leven. Voor het leven en de liefde.

De drang

Hoe je een miljoen kunt verdienen door met werken te stoppen. Mijn partner leest er een boek over. Ik heb al jarenlang geen betaalde baan meer dus mijn nieuwsgierigheid is enigszins geprikkeld. Natuurlijk betreft het hier het zoveelste boek die goudmijnen belooft maar de enige die er rijk van wordt is de schrijver van het boek zelf. En toch. Het principe is weer simpel; maak iets wat heel veel mensen willen hebben en verkoop het voor een gemiddelde prijs. Geen gat in de markt proberen aan te boren maar iets aanbieden wat velen aanspreekt. Een boek over afvallen bijvoorbeeld.
Ik ben bang dat ik geen boeken kan schrijven die velen zullen aanspreken. Ik ben ook niet met werken gestopt omdat ik een miljoen wilde verdienen. De aandrang om liedjes te schrijven was gewoon zo groot dat ik bijna ontplofte als ik het niet deed. Ik barstte bijna uit mijn vel van alle creatieve energie die geen ruimte kreeg. En ik weet nu hoe dat letterlijk voelt. Sinds mijn galblaas is verwijderd denk ik iedere dag wel even na over hoe belangrijk het is dat je doet wat het leven van je vraagt. Dat hoeft helemaal niet ingewikkeld te zijn. Iedereen is ergens voor in de wieg gelegd en iedereen heeft een missie. Soms lijkt dat een mission impossible, maar als je er niet tegen vecht maar gewoon meegaat op de golven van het leven, dan valt dat best mee, kan ik nu eindelijk en met een gerust hart zeggen.
Over dit onderwerp zijn wel duizenden hulpboeken geschreven bedenk ik me nu. Misschien heb ik er zelf ook wel een paar in de kast staan (over NLP, leven in het NU en nog meer bla bla over dat geluk in jezelf zit). En toch heeft geen enkel boek of coach mij echt kunnen helpen tijdens mijn innerlijke worsteling. Ik ben in het diepe gesprongen, kopje onder gegaan, meegesleurd, weer boven water gekomen en uiteindelijk in rustiger vaarwater beland. Maar de drang blijft. Om goed te doen, om iets te maken voor mezelf en wereld. Om de liedjes die geheel spontaan in mij naar boven komen een plekje te geven, een bestemming, een thuis. De drang om te geven en het leven te omhelzen. Om mezelf te helen en de wereld mooier te maken. Zo af en toe voel ik nog dat ik aan het zwemmen ben maar tegenwoordig voel ik wel grond onder mijn voeten als ik even bang ben om te verdrinken. Dan stap ik uit het water, ga aan de kant zitten en laat de zon me drogen. Dan kijk ik. Ik kijk en dan is het weer goed. Daarna spring ik weer in het water. Op mijn rug laat ik me voortdrijven. Ja, de drang is mijn motor. Niet de drang om een miljoen te verdienen. Slechts de drang om er te zijn, om lief te hebben, te geven en te ontvangen. Misschien kan ik er toch een boek over schrijven. Het zoveelste. Voor allen die zoeken naar een speld in een hooiberg. Zoeken naar iets wat er al is en wat je in essentie al weet.
Hee! Er borrelt een liedje in me op!