zaterdag 1 mei 2010

Vitamine Zee

Het gras, het duin en het stille zand,
mijn voetstappen op mijn binnenland,
ik voel me leeg, mijn hoofd zit vol,
ik oog tevree', houd me aan mijn rol.

De zee kalmeert en geeft mij rust
maar het vuur in mij is nog niet geblust.
Het leven wacht ik kalmpjes af
maar ik wou dat zij mij een teken gaf.

Rustig en gedwee is mijn liefste strategie
en ik wacht net zo lang
totdat ik door het bos de bomen niet meer zie.

Mijn vingers en mijn tenen wroeten in het zand
en met mijn blik op oneindig
zit ik urenlang op dit onbewogen land.