woensdag 12 mei 2010

Verhuizing 2

Het hebben van een tweede huis (of caravan) brengt enige luxeproblemen met zich mee. Je bent wekelijks spullen aan het verplaatsen van de ene naar de andere plaats. Dit kun je zeer consci├źntieus doen, volgens een bepaalde methode of met gebruik van hulpmiddelen- zoals briefjes waarop staat dat je niet moet vergeten je vieze onderbroeken weer mee te nemen naar het huis m├ęt wasmachine-, maar je kunt het ook zeer spontaan doen. Een beetje op de wijze waarop mijn kinderen te werk gaan.(Schone onderbroeken vinden op een dag zeer spontaan een nieuw onderkomen in de verkleedkist, krijtjes verplaatsen naar alle hoeken en gaten van de bovenverdieping en blokken vind ik terug in de wasmachine.)
Ik pak het dus aan op de manier zoals mijn kinderen dat doen; onordelijk en onorthodox. Zit ik in mijn caravan, kom ik erachter dat ik 1 sok, 3 hemden en 1 schoon t-shirt mee heb genomen. Geen onderbroeken. Ben ik weer thuis, zoek ik me rot naar mijn lievelingsvest die in de caravan blijkt te liggen. In de schone was kom ik steeds 1 enkele sok tegen en met slecht weer loop ik op campingslippers over het natte gras. Alle lekkere koekjes liggen altijd daar waar ik niet ben en het boek waar ik in was begonnen, lees ik niet uit omdat die is zoekgeraakt tussen de campingspullen. Nu zijn er twee plaatsen met vieze vaat; plakkerige limonadebekers, vette pannen en beslagen theemokken. Nooit tijd om de afwas eens grondig te doen want ik ben altijd onderweg van hier naar daar. En ach, het maakt me niks uit. Het leuke aan deze 'laat-maar-waaien' methode is dat alles kan en alles mag. Op een bewolkte dag op de camping was echt al het serviesgoed al 3 keer gebruikt. Omdat ik geen zin had om met een afwasborsteltje en een teil tussen de Duitse gasten te gaan staan in een koude spoelkeuken, heb ik de complete vieze vaat in de achterbak van de auto geladen. Die heeft thuis heerlijk een nachtje doorgebracht in de afwasmachine.
Trouwens, de meeste spullen hebben we gewoon dubbel. Dubbele (koel)kasten en dubbel zoveel inhoud. Alleen even de houdbaarheidsdatum in de gaten houden. En dat vind ik dan weer lastig. Toch een luxeprobleem...