zondag 7 maart 2010

Verrassende bakrecepten

Het leven roept mij.
Ik hoor haar stem. Als ik in bed lig, onder de douche sta, naar de sterren kijk of wandel in het bos. Ze roept, maar ik hoor niet goed wát ze zegt. Het is een onrust in mij, een verlangen, een gevoel, een kriebel.

Er zijn momenten dat ik voel wat ze van me wil. Dan wordt alles ineens helder. Maar het verdwijnt vaak weer in de diepte van mijn hoofd, weg in vergetelheid. Soms krijg ik een teken. Zet ik de tv. aan op het juiste moment, speelt de radio een liedje waarin een antwoord zit op al mijn vragen, zie ik het in de blik van een voorbijganger of krijg ik zomaar een zinnetje in mijn hoofd. Maar mijn hoofd maalt, en maalt en maalt...
'Alle energie gaat naar het denken', zei mijn acupuncturist laatst weer tegen mij en stak een extra naald in mijn kruinchakra. Dat deed erg zeer.

Het leven roept mij.
Maar zij spreekt een geheimzinnige taal. Het is een mysterie.
En ik blijf maar malen.

Verrassende bakrecepten. Kan ik uren over denken. Wat er dan zo verrassend aan is. Er staat op het pakje precies hoe je het moet maken, hoe het eruit ziet, dát het lekker is en dat het bovendien altijd lukt.

Een verrassing.
Het leven.
Maar misschien is hiermee het mysterie van het leven ontrafeld; het lukt altijd. En is dat precies wat het leven roept.